เมื่อมนุษย์คือฐานข้อมูลเพียงหนึ่งเดียว

ลองจินตนาการว่าคุณมีชีวิตเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน

ไม่มีโทรศัพท์ เอกสาร หรือโปรไฟล์

แม้แต่ตัวอักษรก็ยังไม่มี

เขาอ้างว่าสามารถล่าสัตว์ใหญ่และนำการล่าได้อย่างปลอดภัย

คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าคำกล่าวนั้นจริง?

วันนี้เราค้นชื่อ ดูโปรไฟล์ ผลงาน และรีวิวได้

แต่ในเวลานั้น ทางเลือกเหล่านี้ยังไม่มี

วิธีเดียวคือถามผู้คนที่เคยรู้จักเขา

ความทรงจำของชุมชนเก็บอัตลักษณ์ทางอาชีพของคนคนหนึ่ง

มนุษย์คือ ฐานข้อมูลแรก

ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ ฮาร์ดดิสก์ หรือคลาวด์ มีเพียงความทรงจำส่วนบุคคลและความทรงจำร่วม

ความทรงจำอาจผิดเพี้ยน ถูกอารมณ์ชี้นำ และขยายได้ไม่สิ้นสุด

หมู่บ้านเล็กอาจจำทุกคนได้ แต่เมืองใหญ่ทำไม่ได้

ทักษะและชื่อเสียงไม่อาจเดินทางไกลด้วยคำเล่าเพียงอย่างเดียว

อารยธรรมต้องการความทรงจำที่อยู่นอกสมองมนุษย์

การปฏิวัติทางเทคโนโลยีช่วยให้สังคมจดจำมนุษย์ได้ดี เร็ว และน่าเชื่อถือขึ้น

จากคำถามว่า “คนคนหนึ่งเป็นใครจริง ๆ?” การเดินทางของ Work Identity จึงเริ่มต้น