คนที่เคยเชื่อในตัวคุณ

ขณะเก็บลิ้นชัก เขาพบคำว่า “คุณทำได้” ไม่มีชื่อ ไม่มีวันที่ แต่ยังเปิดความทรงจำได้

มือสั่น เสียงไม่มั่นใจ และจินตนาการถึงความล้มเหลว กระดาษอยู่ตรงนั้นในเวลาที่ต้องการแรงพยุง

อาจเป็นเพื่อน ผู้จัดการ หรือคนที่เห็นความกลัวบนใบหน้า ไม่รู้ชื่อ แต่ความห่วงใยมีอยู่จริง

ยังพูดติดและลืมบางอย่าง แต่ทำสิ่งที่เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้สำเร็จ

ความก้าวหน้าอาจเริ่มจากการรู้ว่ามีอย่างน้อยหนึ่งคนเห็นความเป็นไปได้ในตัวเรา

เหมือนไฟเล็ก ไม่ส่องทั้งทาง แต่พอให้ผ่านช่วงที่มืดที่สุด

เราจำคนที่ช่วยเรา แต่ไม่ค่อยถามว่าเราเคยทำเช่นนั้นให้ใครหรือยัง

เขาอยากทิ้งความเชื่อแบบเดียวกันให้คนอื่น คนที่ปรากฏสั้น ๆ อาจเปลี่ยนทั้งเส้นทาง