รอยมือบนผนังถ้ำ
ร่องรอยแรกของความต้องการบันทึกการมีอยู่
เปลี่ยนความทรงจำเป็นข้อมูลที่มองเห็น เชื่อถือ และส่งต่อได้
สี่หมื่นปีก่อนมนุษย์ทิ้งรอยมือ
ก่อนมีตัวอักษรและอาชีพ มนุษย์ทิ้งรอยมือบนผนังถ้ำ
รอยมือนั้นบอกว่าฉันเคยอยู่ที่นี่
รอยมือนั้นบอกว่ามีคนเคยอยู่และอยากให้ถูกจดจำ
ร่องรอยคือบรรพบุรุษของบันทึก
ภาพและรอยมือยังไม่ใช่โปรไฟล์ แต่เก็บข้อมูลให้คนอื่นเข้าใจ
จากหินและดินเหนียวสู่ข้อมูลดิจิทัล
วัสดุเปลี่ยนจากหิน ดินเหนียว กระดาษปาปิรัส กระดาษ จนถึงข้อมูลดิจิทัล
มนุษย์เปลี่ยนความทรงจำให้ส่งต่อได้
มนุษย์เปลี่ยนความทรงจำให้เป็นสิ่งที่ส่งต่อได้เสมอ
ความต้องการเก็บคุณค่ามาก่อน CV และอินเทอร์เน็ต
การเก็บคุณค่าไม่ใช่สิ่งที่อินเทอร์เน็ตสร้างขึ้น
มนุษย์อยากทิ้งร่องรอยเสมอ
ระบบอัตลักษณ์ทุกแบบเริ่มจากหลักฐานว่าคนหนึ่งเคยมีอยู่
ข้อมูลที่เก็บไว้สร้างความไว้วางใจ
ข้อมูลที่เก็บไว้ช่วยให้ตรวจสอบและไว้วางใจได้
ถัดไปคือเมื่อร่องรอยกลายเป็นบันทึก
บทต่อไปจะพาไปสู่บันทึกที่มีโครงสร้างมากขึ้น