ถึงคนที่กำลังพยายามจะกลายเป็นใครสักคน
บทที่ 6 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วย ambition, self-improvement และความเสี่ยงของการใช้ปัจจุบันเป็นเพียงวัตถุดิบให้ตัวเองในอนาคต
ถึงฉันในวันวาน ฉันในวันนี้ และฉันในวันที่ยังมาไม่ถึง
ความทะเยอทะยานเป็นสิ่งที่งดงามได้
Ambition ดึงเราออกจากความเฉื่อย ทำให้เรียนสิ่งยาก ลองสิ่งไม่แน่นอน เดินออกจากจุดเริ่มต้น และสร้างสิ่งที่เคยได้แต่จินตนาการ
บทนี้ไม่ได้ต่อต้าน ambition เพียงถามว่ามันกำลังขยายชีวิต หรือกำลังพิสูจน์ซ้ำ ๆ ว่าตัวเราในตอนนี้ยังไม่พอ
Ambition งดงามที่สุดเมื่อมันขยายคน ไม่ใช่ทำให้ตัวเราในปัจจุบันเป็นเพียงร่างที่น่าอาย
เมื่อปัจจุบันกลายเป็นเครื่องมือของอนาคต
มีวิธีใช้ชีวิตที่ทุกอย่างวันนี้มีค่าเพราะนำไปสู่พรุ่งนี้: เรียนเพื่อมีงาน ทำงานเพื่อตำแหน่ง ตำแหน่งเพื่อสถานะ สถานะเพื่อทางเลือกเพิ่ม
ลำดับนี้สมเหตุผลได้ แต่ถ้าไม่ระวัง ปัจจุบันจะกลายเป็นวัตถุดิบ ทุกวันเป็นการลงทุน ทุกความสัมพันธ์เป็น network ทุกประสบการณ์เป็นบันได
อนาคตควรถูกสร้าง แต่ปัจจุบันไม่ควรมีอยู่เพียงเพื่อเป็นวัตถุดิบของมัน
“ตัวเองเวอร์ชันที่ดีกว่า” ก็อาจเป็นคุก
Self-improvement เริ่มจากความคิดดี: เรียนเพิ่ม สุขภาพดีขึ้น ทำงานดีขึ้น ใจดีกว่าเดิม แต่ถ้า better version ไม่มีเส้นชัย ข้อความแฝงจะเป็นว่า ตัวเราตอนนี้ยังไม่พอ
ไม่มีจุดจบตามธรรมชาติของการดีขึ้น จะมีคนเร็วกว่า มีวินัยกว่า เก่งกว่า สำเร็จกว่าเสมอ หากคุณค่าของเราผูกกับระยะห่างจากเวอร์ชันที่ optimize เราจะรู้สึกขาดตลอดเวลา
การเติบโตไม่ควรเรียกร้องให้เราเกลียดคนที่กำลังทำงานเติบโตนั้น
Becoming และ Being ต่างก็ต้องมีที่ในชีวิต
Becoming มองไปข้างหน้า: เรียน สร้าง ลอง เปลี่ยน พัฒนาความสามารถ Being อนุญาตให้เราอยู่กับปัจจุบัน: กินโดยไม่ optimize คุยโดยไม่ networking พักโดยไม่ทำให้เป็นกลยุทธ์ productivity
ชีวิตที่มีแต่ being อาจขาดทิศทาง แต่ชีวิตที่มีแต่ becoming จะไม่อนุญาตให้ตัวเองถึงที่ไหนเลย
เราต้องมีอนาคตให้มุ่งไป และมีปัจจุบันที่ไม่ต้องขออนุญาตอนาคตจึงจะมีความหมาย
มีเป้าหมายที่เราอยากได้จริง และมีเป้าหมายที่เราคิดว่าคนแบบเราควรอยากได้
ตำแหน่ง รายได้ บริษัท เมือง lifestyle หรือภาพความสำเร็จอาจดึงดูด แต่ดึงดูดใคร? ตัวเรา หรือบทสังคมที่บอกว่าคนมีความสามารถควรอยากได้อะไร
อิทธิพลสังคมไม่ได้ทำให้เป้าหมายผิดอัตโนมัติ แต่ลองถามว่า ถ้าไม่มีใครเห็น ชม หรือรู้ ฉันยังอยากได้สิ่งนี้ไหม
เป้าหมายที่ควรตามควรยังมีเหตุผลบางส่วนแม้ไม่มีผู้ชม
Comparison อาจเปลี่ยน ambition ให้เป็นการแข่งขันที่ไม่มีสนามของเรา
การเปรียบเทียบให้ข้อมูลที่ดี: คนหนึ่งแสดงให้เห็นว่าสิ่งใดเป็นไปได้ มาตรฐานใหม่ หรือทักษะที่เรายังไม่มี แต่จะอันตรายเมื่อเรายืมเส้นชัยของคนอื่นแล้วเรียกมันว่าอนาคตของเรา
คนอื่นมีจุดเริ่ม คุณค่า ภาระ และราคาที่ยอมจ่ายต่างกัน หากดูแต่ความเร็วโดยไม่ดูบริบท เราอาจทำชีวิตเป็นการแข่งขันที่เราไม่เคยสมัคร
อย่าใช้แผนที่ของคนอื่นสรุปว่าคุณกำลังช้าบนถนนของตัวเอง
Ambition ที่ยั่งยืนต้องมีจุดยึดในปัจจุบัน
คนมี ambition ไม่จำเป็นต้องไม่พอใจเสมอ เราพูดได้พร้อมกันว่า ฉันเห็นคุณค่าของที่ที่ยืนอยู่ และฉันยังอยากไปไกลกว่าเดิม
สองประโยคนี้ไม่ขัดกัน เมื่อคุณค่าของตัวเองไม่ขึ้นกับความสำเร็จถัดไปทั้งหมด ambition จะลดความกลัว ลดการพิสูจน์ และยั่งยืนขึ้น
ฉันอยากได้มากขึ้นได้ โดยไม่ต้องประกาศว่าสิ่งที่มีตอนนี้ไร้ความหมาย
ถึงคนที่กำลังพยายามจะกลายเป็นใครสักคน
ฉันรู้ว่าคุณกำลังพยายาม คุณอยากไปไกล ทำได้มาก และกลายเป็นคนที่ตัวเองในอดีตอาจชื่นชม ฉันไม่อยากเอาความปรารถนานั้นไป
ฉันเพียงหวังว่าในระหว่าง becoming คุณจะไม่ปฏิบัติกับตัวเองตอนนี้เหมือนเวอร์ชันที่ต้องลบ คนที่ยังเรียน ช้า ไม่รู้ และยังไม่ถึง ก็ยังมีสิทธิ์ใช้วันหนึ่งอย่างมีความหมาย
อย่าทิ้ง ambition แต่ก็อย่าให้อนาคตพรากสิทธิ์ของปัจจุบันในการมีอยู่ บางที better version ไม่ใช่คนที่มีทุกอย่าง แต่คือคนที่เติบโตได้โดยไม่ต้องเกลียดที่ที่ตัวเองยืนอยู่ตลอดเวลา
อย่าทิ้งความทะเยอทะยาน แต่ก็อย่าให้อนาคตพรากสิทธิ์ของปัจจุบันในการมีอยู่