จดหมายถึงตัวฉันเอง
บทที่ 1 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: มองย้อนกลับไปยังตัวเราที่เคยยังไม่มีเส้นทางอาชีพ ไม่รู้อนาคต และพบว่าสิ่งธรรมดาหลายอย่างในวันนี้เคยเป็นอนาคตที่อยู่ไกลมาก
ถึงฉันในวันที่ยังไม่รู้ว่าจะเติบโตไปเป็นใคร
บทที่ 1 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: มองย้อนกลับไปยังตัวเราที่เคยยังไม่มีเส้นทางอาชีพ ไม่รู้อนาคต และพบว่าสิ่งธรรมดาหลายอย่างในวันนี้เคยเป็นอนาคตที่อยู่ไกลมาก
ถึงการตัดสินใจที่ฉันเคยหวังว่าไม่น่าจะเลือก
บทที่ 2 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: กลับไปมองการตัดสินใจที่เคยเสียใจ เข้าใจมันในบริบท และไม่ใช้ความรู้ของวันนี้ตัดสินตัวเราในวันนั้น
ถึงคนที่ฉันเคยพยายามทำให้พอใจ
บทที่ 3 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: มองย้อนความต้องการการยอมรับ ตัวตนที่เราสร้างให้เป็นที่รักง่ายขึ้น และเรียนรู้ว่าเสียงของใครควรมีน้ำหนักต่อวิธีที่เรามองตัวเอง
ถึงตัวฉันในเวอร์ชันที่ต้องทิ้งไว้ข้างหลัง
บทที่ 4 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วย identity ที่เคยช่วยให้เรารอด เวอร์ชันที่หมดอายุ และการเติบโตโดยไม่ต้องปฏิเสธตัวเราในอดีต
ถึงตัวฉันในวันธรรมดาวันหนึ่ง
บทที่ 5 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วยวันที่ไม่มี milestone การใช้ชีวิตในโหมดรอ และการตระหนักว่าชีวิตส่วนใหญ่เกิดขึ้นในวันธรรมดา
ถึงคนที่กำลังพยายามจะกลายเป็นใครสักคน
บทที่ 6 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วย ambition, self-improvement และความเสี่ยงของการใช้ปัจจุบันเป็นเพียงวัตถุดิบให้ตัวเองในอนาคต
ถึงสิ่งที่ฉันเอาแต่บอกว่า “ไว้ทีหลัง”
บทที่ 7 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วยนิสัยเลื่อนสิ่งสำคัญ ความต่างระหว่าง urgent และ important และความจริงที่ว่าโอกาสธรรมดาหลายอย่างมีขอบเขต
ถึงตัวฉันในวันที่ไม่รู้ว่าอะไรคือ “พอ”
บทที่ 8 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วยเกมของคำว่า more ที่ไม่มีเส้นชัย comparison ambition และการนิยามคำว่า “พอ” ก่อนที่โลกจะนิยามแทนเรา
ถึงคนที่จะต้องใช้ชีวิตกับการตัดสินใจที่ฉันกำลังทำวันนี้
บทที่ 9 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วย future self ความรับผิดชอบข้ามเวลา และการมองการตัดสินใจวันนี้เป็นการส่งต่อให้ตัวเราในวันหน้า
ถึงตัวฉันในอนาคตที่ไม่เป็นไปตามแผน
บทที่ 10 ของ จดหมายถึงตัวฉันเอง: ว่าด้วยแผน ความไม่แน่นอน การเปลี่ยนทิศ option value และการสร้างอนาคตที่ยังใช้ชีวิตได้เมื่อ forecast ผิด