ไม่มีใครเติบโตเพียงลำพัง

ผู้คนกลับหลังสรุปงาน เขาอยู่ข้างหน้าต่าง มองไฟเมือง และเปิดสมุดเก่า

หน้าแรกคือความกังวล ตรงกลางคือความผิดและความกล้า ส่วนท้ายเต็มไปด้วยชื่อคนอื่น

มีคนให้ที่ แก้ข้อผิดโดยไม่ทำให้อับอาย และเชื่อในเขามากกว่าเขาเชื่อตนเอง

คำพูดนับพันและมือมากมายคอยพยุง แม้ความเจ็บปวดก็สอนให้เป็นคนดีขึ้น

ครู ผู้จัดการ เพื่อนร่วมงาน และศิษย์คนแรกค่อย ๆ ประกอบเป็นตัวตนวันนี้

เขาวัดด้วยคนที่ทำให้เขาดีขึ้นและคนที่เขาช่วยให้เชื่อในตนเอง

สิ่งที่ให้กันอยู่ต่อในวิธีที่คนหนึ่งปฏิบัติต่ออีกคน

หากวันนี้ยืนมั่น ก็เพราะหลายคนเคยยืนข้างเขา และข้างหน้ายังมีคนใหม่